از زوجین درباره بچه‌دارشدن سوال نپرسید

از زوجین درباره بچه‌دارشدن سوال نپرسید

“پس کی بچه‌دار می‌شی؟” این سوال را عمه‌ام از من پرسید. در آن زمان 30 ساله بودم و تازه چند ماهی بود که ازدواج کرده بودم. من حتی نمی‌دانستم که بچه می‌خواهم یا نه.

بنابراین من به سادگی گفتم: “هنوز تصمیم نگرفته‌ام که بچه می‌خواهم یا نه.” یک ساعت بعدی را صرف گوش‌دادن به داستان‌های ترسناک درباره زنانی کردم که (1) از بچه‌دارنشدنشان پشیمان شده‌اند، زیرا آن را خیلی به تعویق انداخته‌اند، و (2) برای باردارشدن به مشکل برخوردند زیرا بیش از حد صبر کردند، و خیلی جدی به من پیشنهاد داد که اگر فورا برای تولید بچه اقدام نکنم سخت پشیمان خواهم شد!

این زندگی چند سال آینده من بود، زندگی که دوستان و اقوام، سوال همیشگی “کی بچه‌دار می‌شوی؟” را مدام از من می‌پرسیدند. و به دنبال آن تلاشی عجیب و تقریبا تشریفاتی برای متقاعدکردن من برای بچه‌دارشدن.

اگر فکر می‌کنید که بعد از بچه‌دارشدن این سوالات تمام می‌شود، باید بگویم که سخت در اشتباهید. افرادی که قبلا به شما می‌گفتند “فقط یک بچه” داشته باشید، حالا به شما می‌گویند که یک بچه دیگر هم بیاورید. این‌طور که به نظر می‌رسد که این نظرات هرگز تمام نمی‌شوند. در ادامه بیشتر به این موضوع می‌پردازیم، پس همراه زرد نیوز باشید.

مشکل “چه زمانی بچه‌دار می‌شوید؟”

من می توانم درک کنم که چرا مردم دوست دارند این سوال را بپرسند. یک شریک برای زندگیتان پیدا کنید، ازدواج کرده و بچه‌دار شوید. این مسیری است که از دوران جوانی به ما یاد داده‌اند که دنبال کنیم. این راهی است که به ما گفته شده راه زندگی است.

این امر به ویژه در فرهنگ چینی که بچه‌دار شدن به عنوان هدف نهایی در زندگی تلقی می‌شود، خیلی صدق می‌کند. جملاتی مانند  生儿育女به معنی به دنیا آوردن پسر و بزرگ‌کردن دختر است و 子孙满堂 به معنی بودن در اتاقی پر از فرزندان و نوه‌ها، اغلب برای نماد اوج خوشبختی استفاده شده و همگی از این باور حمایت می‌کنند.

بنابراین پس از ازدواج، مردم به طور خودکار تصور می‌کنند که این باید مسیر زندگی شما باشد. بدون فکرکردن، می‌پرند و می‌پرسند «کی بچه‌دار می‌شوی؟»، انگار واقعا از شما انتظار دارند که پاسخی مستقیم به آن‌ها بدهید.

مشکل این است که این سوال بی‌ادبانه، تهاجمی و گستاخانه است.

بچه‌دارشدن یک موضوع شخصی است

اولا، بچه‌دارشدن یک موضوع کاملا شخصی است. این‌که کسی بچه می‌خواهد یا نه، موضوعی است که باید با شریک زندگی‌اش در میان بگذارد، نه با دیگران. حتی اگر بهترین دوست یا خویشاوند کسی باشید، نباید سوالی مانند «کی بچه‌دار می‌شوید؟» را بپرسید، زیرا (الف) شما فکر ‌می‌کنید که آن شخص بچه می‌خواهد در حالی که او ممکن است بچه‌دار نشود، و (ب) فکر می‌کنید که آن‌ها می‌خواهند این موضوع را با شما در میان بگذارند، در حالی که ممکن است واقعا نخواهند.

حتی اگر این سوال را از روی صمیمیت هم بخواهید بپرسید، چیزی مثل “آیا برای بچه‌دارشدن برنامه‌ای داری؟” یا “آیا به بچه‌دارشدن فکر می‌کنید؟” مناسب‌تر خواهد بود. سوالات شما باید کلی باشند، زیرا چه باور کنید وچه باور نکنید – همه بچه نمی‌خواهند.

 داشتن فرزند تنها راه رسیدن به خوشبختی نیست

دوما هرکسی روش خاص خود را در زندگی دارد. روش زندگی برای همه یکسان نیست و این موضوع هیچ اشکالی ندارد. برخی از مردم بچه می‌خواهند در حالی که برخی نه. برخی فکر می‌کنند که بچه‌دارشدن بزرگ‌ترین لذت زندگی است، در حالی که برخی بچه‌ها را یک بار اضافی می‌دانند.

بچه‌دارشدن تصمیمی است که تاثیر مادام‌العمر روی زندگی والدین گذاشته و زمان، انرژی و منابع قابل توجهی را از والدین در 20 سال اول زندگی کودک می‌گیرد. هر کسی که بچه دارد – و خودش آن‌ها را بزرگ کرده است – می‌تواند این موضوع را تایید کند. بچه‌دارشدن فراز و نشیب‌های زیادی دارد و برای برخی صرفا عملی یا واقع‌بینانه نیست که بخش زیادی از زندگی خود را برای بچه‌دارشدن رها کنند. برای برخی، بهتر است به جای بچه‌دارشدن بدون فرزند باقی بمانند.

این فکر که همه باید بچه‌دار شوند، فقط به این دلیل که برخی دیگر فکر می‌کنند بچه‌دارشدن عالی و زیبا است، در حالی که این فکر واقعا زشت بوده و به خواسته‌های خود آن فرد که برای زندگیش دارد بی‌توجهی می‌شود.

به عنوان مثال، اپرا وینفری – یک زن بشردوست و مجری یک برنامه گفتگومحور است. اپرا تصمیم گرفت بچه‌دار نشود و خود را وقف هدف خود یعنی خدمت به جهان کرد. او به مدت 25 سال برنامه اپرا وینفری که بالاترین امتیاز را در برنامه‌های گفتگومحور در آمریکا داشته است، تهیه و اجرا کرد. یک آکادمی رهبری برای دختران تاسیس کرد. شبکه تلویزیونی خود را راه‌اندازی کرد. در طول سال‌ها، او الهام‌بخش میلیون‌ها نفر بوده و تبدیل به قهرمانی برای مردم در سراسر جهان شده است. او می‌گوید:

“زمانی که مردم به من فشار می‌آوردند که ازدواج کنم و بچه‌دار شوم، می‌دانستم که قرار نیست کسی باشم که از نداشتن فرزند پشیمان شوم، زیرا احساس می‌کنم برای بچه‌های دنیا مادر هستم. عشق حد و مرز نمی‌شناسد. فرقی نمی‌کند بچه‌ای از شکم شما آمده باشد یا آن شخص را در دو، 10 یا 20 سالگی پیدا کرده باشید.”- اپرا

آیا زندگی او چون بچه ندارد هدفمند نیست ؟ نه اصلا. در واقع، به جرات می‌توانم بگویم که زندگی او بسیار هدفمندتر از بسیاری افراد در جهان است، حتی برخی افرادی که بچه دارند.

بسیاری از سلبریتی‌های مشهور نیز ترجیح داده‌اند که بچه‌دار نشوند:

  • چلسی هندلر مجری یک برنامه گفتگومحور است که تصمیم گرفت بچه‌دار نشود. او صادقانه در مصاحبه‌هایش گفته است که زمانی برای تربیت فرزند ندارد و نمی‌خواهد بچه‌هایش توسط یک پرستار بچه بزرگ شوند.
  • بتی وایت یک کمدین مشهور بود که تصمیم گرفت بچه‌دار نشود. زیرا به حرفه خود علاقه داشت و ترجیح داد روی آن تمرکز کند.
  • اشلی جاد بازیگر و فعال سیاسی است که تصمیم گرفت بچه‌دار نشود. زیرا احساس می‌کند که تعداد زیادی بچه یتیم در جهان وجود دارد. به نظر او، منابع جهان می‌تواند برای کمک به کسانی که در حال حاضر در این شرایط هستند، بهتر مورد استفاده قرار گیرد.

و افراد دیگری مانند چاو یون فت، ماریسا تومی، رنه زلوگر، راشل ری، و جنیفر آنیستون نیز هستند. این افراد به دلایل مختلفی تصمیم می‌گیرند که کودکی نداشته باشند، از جمله به این دلیل که در حال حاضر مسیرهایی را که دنبال می‌کنند برایشان معنادار است، به این دلیل که نمی‌خواهند زندگیشان با یک کودک گره بخورند، یا به این دلیل که میل عمیقی برای بچه‌دارشدن احساس نمی‌کنند.

بچه‌دارنشدن جلوی شادبودن آن‌ها را نگرفته و مردم باید از این طرز فکر که برای شادبودن باید بچه داشت، دست بردارند. این طرز فکر باعث شده که بسیاری از والدین هنگام بچه‌دار شدن دچار تضاد شده و متوجه شوند که واقعیت با آن‌چه که به آن‌ها گفته شده بود، فاصله زیادی دارد. افرادی هستند که بچه دارند و عمیقا ناراضی هستند و بسیاری نیز هستند که بدون بچه زندگی عمیقا رضایت‌بخش و شادی دارند. هیچ راهی برای رسیدن به خوشبختی وجود ندارد و این به تعریف خود فرد بستگی دارد که چه چیزی او را خوشحال می‌کند.

ممکن است باعث آسیب و درد شوید

سوما شما هرگز نمی‌دانید که دیگران در چه شرایطی هستند.

برخی از افراد ممکن است بچه بخواهند اما با مشکلات باروری روبرو هستند. مثلا،

  • مارک زاکربرگ و همسرش پریسیلا چان قبل از تولد فرزند اول خود سه بار سقط جنین را تجربه کردند.
  • خانواده اوباما قبل از این‌که دخترانشان را از طریق IVF به دنیا بیاورند، سقط جنین داشتند.
  • کورتنی کاکس، ستاره  سریال فرندز، مجموعا هفت سقط جنین قبل از به دنیا‌امدن دخترش داشت، زیرا او دارای یک جهش ژنتیکی MTHFR بود که خطر لخته‌شدن خون را افزایش می‌داد. او حتی در حین فیلمبرداری اپیزود مربوط به زایمان ریچل دچار سقط جنین شد.

حدود 10 درصد از زنان برای باردارشدن یا باردارماندن مشکل دارند. در حالی که 13.5 درصد از حاملگی‌های شناخته‌شده به سقط جنین ختم شده که با افزایش سن مادر این درصد نیز افزایش می‌یابد.

برای برخی، مسیر باردارشدن پر از دردهای عمیق است زیرا آن‌ها سقط جنین را تجربه می‌کنند، دوره به دوره درمان‌های باروری را پشت سر می‌گذارند و بیهوده برای بارداری موفق منتظر می‌مانند.

و سرانجام افرادی هستند که نمی‌توانند فرزندان بیولوژیکی خود را به دلیل مسائل ژنتیکی، بیماری‌ها یا مشکلاتی در سیستم تولید مثل خود داشته باشند که ممکن است به صورت مادرزادی در آن‌ها وجود داشته باشد. به عنوان مثال، شانن دوهرتی، ستاره  Charmed، به دلیل درمان سرطانش نتوانست بچه‌دار شود.

در حالی که ممکن است فکر کنید با پرسیدن از افراد در مورد زمان بچه‌دار‌شدنشان سوال مفید یا خنده‌داری پرسیده باشید، اما باید بدانید که سوال شما ممکن است باعث آزار و درد شود. همان‌طور که زاکربرگ  در این رابطه گفت:

«وقتی تصور می‌کنید که قرار است صاحب فرزند شوید، بسیار امیدوار می‌شوید. شما شروع می‌کنید به تصور این‌که آن‌ها چه کسانی خواهند شد و رویای امید به آینده را در سر خود می‌پرورانید. شما شروع به برنامه‌ریزی می‌کنید و سپس ناگهان تمام آن‌ها از بین می‌روند. این یک تجربه در تنهایی است.»

همه در شرایطی نیستند که بچه‌دار شوند

برای برخی، بچه‌دارشدن چیزی نیست که با توجه به شرایط زندگیشان بخواهند در نظر بگیرند.

برخی از افراد ممکن است فاقد منابع مالی برای بچه‌دارشدن باشند، این واقعیت در مکان‌هایی مانند سنگاپور بیشتر وجود دارد.

همچنین برخی از افراد ممکن است در ازدواج خود با مشکلات جدی روبرو باشند، در این صورت اولویت آن‌ها باید روی اصلاح رابطه‌ با پارتنرشان باشد، نه بچه‌دارشدن.

برخی از افراد ممکن است مسئولیت مراقبت از افراد تحت تکفلشان به قدری روی دوششان سنگینی کند که حداقل در حال حاضر نتوانند مسئولیت بچه‌دارشدن را در نظر بگیرند.

و در نهایت افرادی هستند که ممکن است با مشکلات سلامتی روبرو باشند، مسائلی که شما نمی‌دانید و نمی‌توانید ببینید، که بارداری را به دلیل عوارضی که بر بدن آن‌ها وارد می‌کند برایشان دشوار می‌کند.

ممکن است به نظر برسد که این افراد به دلیل سن، وضعیت شغلی و غیره در جایگاه مناسبی برای بچه‌دارشدن قرار دارند. اما واقعیت این است که به دلایل بسیار جدی و قانونی نمی‌توانند این کار را انجام دهند و شما هم نمی‌دانید. چون شما در زندگی آن‌ها نیستید.

برخی از افراد ممکن است هنوز نیاز به فکرکردن داشته باشند

در نهایت، افرادی هستند که نسبت به ایده بچه‌دار‌شدن بی‌طرف هستند. مثل من؛ زمانی که تازه ازدواج کرده بودم. این افراد برای تصمیم‌گرفتن به زمان نیاز دارند، زیرا بچه‌دارشدن یک تصمیم دائمی و مادام‌العمر با عواقب جدی است. دلیلی وجود ندارد که فرض کنیم بچه‌دارشدن باید یک تصمیم خودکار باشد، زیرا شما یک زندگی کاملا جدید را به این دنیا می‌آورید. این تصمیمی است که زندگی شما و همچنین زندگی کودکی که به دنیا می‌آورید را برای همیشه تغییر می‌دهد.

من شخصا فکر می‌کنم یکی از بدترین کارهایی که کسی می‌تواند انجام دهد این است که به‌خاطر حرف مردم بچه‌دار شود، و بعد از آن از فرزندش مراقبت‌های غیر استاندارد کند، کاری که من احساس می‌کنم بسیاری از مردم انجام می‌دهند.

کسانی که هنوز بچه‌دار نشده‌اند، به فضایی نیاز دارند تا بفهمند دقیقا چه می‌خواهند – نه این‌که به خاطر حرف مردم در مورد بچه‌دارشدن عقل خود را از دست بدهند.

تجربه ی من

چند سال اول بعد از ازدواج، به بچه‌دارشدن فکر نمی‌کردم. چون به نظرم اولا، داشتن فرزند یک تصمیم مادام‌العمر است و من می‌خواستم قبل از تصمیمی به این جدیت از زندگی زناشوییم لذت ببرم. دوما، من و شوهرم خوشحال بودیم که زندگی‌مان را فقط با یکدیگر سپری می‌کردیم – ما نیازی به بچه‌دار شدن احساس نمی‌کردیم، البته نه آن‌طور که فرهنگ ما به آن علاقه دارد. سوما شوهرم با مشکلات شخصی دست و پنجه نرم می‌کرد و من کاملا روی حمایت از او متمرکز بودم. این‌ها مسائلی بودند که اگر می‌خواستیم بچه داشته‌ باشیم، قبل از در نظر گرفتن‌ بچه‌‌دارشدن ابتدا باید به آن‌ها می‌پرداختیم.

با این حال، من مدام به بچه‌دار‌شدن تشویق می‌شدم، در صورتی که هیچ‌وقت در مورد خواستن بچه چیزی نگفته بودم.

“پس کی بچه‌دار می‌شی؟”

“بچه این شخص خیلی بامزه است، این‌طور نیست؟ چرا عجله نمی‌کنی و بچه به دنیا نمی‌آوری؟”

“کی نوبت شما میشه؟ (در واکنش به خبری مبنی بر این‌که شخص دیگری به تازگی صاحب فرزند شده‌ است)”

انگار یک وسیله نقلیه یا ماشینی برای تولید بچه بودم، جایی که دیدگاه خودم در این مورد اهمیتی نداشت. این احساس کاملا غیرانسانی و حتی تحقیرآمیز بود.

ناامیدکننده‌ترین چیز این بود که من مدام این سوال را دریافت می‌کردم، در حالی که شوهرم – به عنوان یک مرد – هرگز متوجه آن نمی‌شد، حتی وقتی با هم در یک مکان بودیم.

گویی تنها دلیل وجودی من به عنوان یک زن، بچه‌دارشدن بود و تا زمانی که آن را نداشتم، نالایق یا ناقص به حساب می‌آمدم.

تصمیم برای بچه‌دارشدن

با این حال تصمیم برای بچه‌دار‌شدن یک تصمیم شخصی است. یک تصمیم پیچیده‌ نیز است. در واقع این تصمیمی است که زندگی زوجین را برای همیشه تغییر خواهد داد.

این تصمیمی نیست که باید تحت فشار گرفته‌ شود زیرا مادرتان نوه می‌خواهد یا مادربزرگ همسرتان می‌خواهد با بچه‌ها بازی کند. این تصمیمی است که یک زن و شوهر باید بگیرند زیرا آن‌ها قرار است یک زندگی را به این دنیا آورده و آن را به بالاترین سطح خود ارتقا دهند و آماده غلبه بر همه مشکلات و چالش‌ها در این روند باشند.

زیرا وقتی کودکی به دنیا می‌آید، افرادی که زوج را برای بچه‌دارشدن آزار می‌دادند، نیستند تا 24 ساعته از نوزاد مراقبت ‌کنند. آن‌ها کسانی نیستند که زندگی‌شان سال‌ها (حتی دهه‌ها) به عقب بیفتد. آن‌ها همچنین مسئول هر اتفاق در مورد کودک در 21 سال آینده نخواهند بود. همه چیز روی دوش این زوج خواهد بود.

و افرادی که آماده نیستند و تحت فشار قرار گرفتند تا بچه دار شوند زیرا به آن‌ها گفته شده که این بهترین کار است، ممکن است مجبور شوند با پشیمانی بعد از این تصمیم کنار بیایند زیرا در تصمیمی که نمی‌توانند لغو کنند گیر کرده‌اند. زیرا افرادی هستند که از داشتن فرزند پشیمان هستند و ما باید در این مورد صادق باشیم. این افراد پشیمان می‌شوند، نه به خاطر کودک، بلکه به این دلیل که آماده بچه‌دارشدن نبودند، چه از نظر مالی، چه از نظر عاطفی یا ذهنی. متاسفانه، کودکان کسانی هستند که در نهایت از زندگی در این خانواده‌های ناکارآمد گرفته تا برخورد با مسائلی مثل خشونت، سوءاستفاده و خشم رنج می‌برند.

ما باید این حقیقت‌ها را بشناسیم و کاری نکنیم که پدر و مادر شدن نوشدارویی به نظر برسد که کمبود هدف یا مشکلات زندگی را حل می‌کند. همه چیز به طور جادویی بهتر نمی‌شود؛ فقط به این دلیل که بچه وجود دارد. مشکلات موجود معمولا بدتر می‌شوند زیرا داشتن فرزند فشار زیادی بر زندگی یک زوج وارد می‌کند. کنکاش در برنامه‌های افراد برای بچه‌دارشدن و تحت فشار قراردادن آن‌ها برای یکی از بزرگ‌ترین تصمیمات زندگی که باید بگیرند، فقط آن‌ها را آزار داده و شاید برخی را به سمت افسردگی سوق دهد. همان‌طور که یکی از کاربران سایت reddit به اشتراک گذاشت:

«من دوستی دارم که قبل از این‌که پزشکان مشکلش را بفهمند و پسرش را به دنیا بیاورند، شش سال سقط جنین و درمان‌های باروری سخت را پشت سر گذاشت. خانم‌های فضول همکار خودش و همسرش مدام از او سوال می‌کردند. افسردگی ناشی از آن سوالات، باردارشدن را برای او سخت‌تر کرد.»

از سوال‌کردن درباره بچه‌دار‌شدن زوج‌ها خودداری کنید

بنابراین، اگر همیشه از دیگران می‌پرسید که چه زمانی بچه‌دار می‌شوند، وقت آن است که این کار را متوقف کنید. این کار بی‌ادبانه و گستاخانه بوده و نیاز دیگران به حریم خصوصی را نادیده می‌گیرید. در ضمن به شما مربوط نیست.

واقعیت این است که اگر مردم بچه بخواهند، برای بچه‌دار‌شدن خود اقدام می‌کنند. آن‌ها نیازی ندارند که شما آن‌ها را تحریک کنید.

اگر بچه ندارند، به این دلایل است:

الف) آن‌ها بچه نمی‌خواهند،

ب) آن‌ها هنوز به بچه‌دارشدن فکر نکرده‌اند اما نیازی هم ندارند که شما آن‌ها را تحریک کنید،

پ) آن‌ها در شرایطی نیستند که در حال حاضر بچه‌دار شوند، یا

ت) آن‌ها بچه می‌خواهند اما با مشکلاتی روبرو هستند.

در مورد افراد گروه (ت)، آن‌ها نمی‌خواهند چنین تجربه‌ شخصی را در هنگام نوشیدن چای بعدازظهر و در پاسخ به سوال “چه زمانی بچه دار می‌شوید؟” شما به اشتراک بگذارند.

بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که به مردم فضا بدهید. بدانید که بچه‌دارشدن یک تصمیم شخصی بوده و مردم مجبور نیستند چیزی را با شما به اشتراک بگذارند یا توضیح دهند. به این‌که دیگران حق حفظ حریم خصوصی خود را دارند احترام بگذارید. به این احترام بگذارید که مردم در مسیر خاص زندگی خودشان هستند که البته این مسیر ممکن است شامل بچه‌دارشدن نباشد. و این به هیچ‌وجه آن‌ها را ناقص یا کم‌اهمیت نمی‌کند.

به جای این‌که مدام از مردم بپرسید «کی بچه‌دار می‌شوید؟»، با آن‌ها مثل یک فرد عادی صحبت کنید. دلیلی وجود ندارد که مکالمات به طور ناگهانی حول محور فرزندآوری بعد از ازدواج بچرخد. این‌طور نیست که هویت یک فرد بعد از ازدواج برای داشتن بچه تغییر کند. یک فرد هنوز هم اشتیاق، اهداف و رویاهای خود را دارد. با آن‌ها در مورد کارهایی که انجام می‌دهند صحبت کنید. علایق آن‌ها را درک کنید. آن‌ها را به عنوان یک شخص واقعی بشناسید، نه این‌که به صورت تصادفی در این مکان حضور داشته باشند تا چک لیست اهداف جامعه را تیک بزنند.

اگر واقعا به برنامه بچه‌دارشدن کسی علاقه دارید، همان‌طور که در ابتدا گفتم، می‌توانید به سادگی بپرسید: “آیا برنامه‌ای برای بچه‌دارشدن دارید؟” اگر بخواهند درباره این موضوع با شما صحبت کنند، این کار را خواهند کرد. اگر جواب نصفه نیمه داده یا طفره رفتند، تذکر غیرمستقیم را گرفته  ودیگر ادامه ندهید.

در نهایت، داشتن یا نداشتن بچه، ارزش‌های یک فرد را تغییر نمی‌دهد. یک زن با بچه یا بدون بچه کامل است. یک مرد با بچه یا بدون بچه کامل است. یک ازدواج نیازی به فرزند ندارد تا کامل تلقی شود. بچه‌دارشدن باید یک انتخاب آگاهانه باشد، نه نتیجه فشار خارجی. مردم را بر اساس این‌که بچه دارند یا نه قضاوت نکنید. برخی از مردم صاحب فرزند خواهند شد و برخی دیگر نه. بعضی‌ها زود بچه‌دار می‌شوند، در حالی که بعضی‌ها کمی دیرتر. همه این‌ها مسیرهای متفاوتی هستند که یک زوج برای زندگی خود انتخاب می‌کنند و هیچ اشکالی در هیچ کدام آن‌ها وجود ندارد.

در مورد من در نهایت تصمیم گرفتیم بچه دار شویم و اکنون دختر عزیزمان را داریم. با این حال، اظهارنظرها و اصرارهای دیگران در زمانی که من بچه نداشتم، باعث نشد که بخواهم بچه‌دار شوم. این اصرارها فقط من را عصبانی کرد و باعث شد بخواهم از این افراد دوری کنم، زیرا بچه‌دارشدن یک تصمیم شخصی بوده و ربطی به آن‌ها ندارد. بعد از این‌که من و شوهرم از زندگی زناشویی و بدون بچه خود لذت بردیم و فضایی برای پیگیری فعالانه اهداف و علایق خود داشتیم، بالاخره احساس کردیم که برای بچه‌دارشدن آماده‌ایم.

در ضمن امیدوارم حال همه شما خوب باشد. موضوعاتی وجود دارد که من باید روی آن‌ها کار کنم و مشتاقانه منتظرم در زمان آینده آن‌ها را با شما به اشتراک بگذارم! عشق زیادی برای شما می‌فرستم و به یاد داشته باشید که در هر چالش زندگی که با آن روبرو می‌شوید، قدرت رویارویی با آن را در وجود خود دارید تا بتوانید بر آن غلبه کنید.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *