whats-the-difference-between-speculation-and-gambling

فرق بین حدس و گمان (برآورد) یک سرمایه گذار برای خرید سهام با شرط بندی کردن چیست؟

یک ورق باز ماهر در کت و شلواری هزار دلاری به یک کازینو در وگاس می رود و شرط بندی بزرگی می کند، مایل یک سرمایه گذار پولدار در وال استریت است که درزمینه تجارت ۲۰ هزار سهام خریداری می کند تا از آن برای راه اندازی یک بیزینس استفاده کند. از آن جا که هیچ کسی نمی تواند آینده را ببیند، پس چطور حدس و ریسک سرمایه گذار برای خرید سهام با شرط بندی کردن در کازینو متفاوت است؟ آیا اصلا تفاوتی وجود دارد؟

قمارباز

قمار باز گمان میکند، تصمیماتی که برای شرط بندی می گیرد کاملا منطقی است، او به سیستم شرط بندی  قسم می خورد چون هرگز در آن شکست نخورده و ناکام نشده است. به گفته ی خودش: اودرشرطبندی بیشتربرنده شده تا اینکه ببازد و چیزی از دست بدهد بنابراین اثبات می شود که سیستم شرط بندی برای او جواب می دهد.او وقت زیادی را صرف یادگیری بازی ها، بررسی شانس ها و نتایج احتمالی هر شرط کرده است. در واقع در شرط بندی شانس قمارباز برای پیروزی در هر شرایطی در معرض خطر می باشد.فردی که شرطبندی می کند برای شرط بندی، بیشتر به شانس تکیه می کند و به مهارت اعتقادی ندارد. ضربه زدن به شماره ی خاصی روی میز شانس های مختلفی را برای فرد ایجاد می کند، اگر ضربه ای که فرد وارد می کند روی مهره ی قرمز یا سیاه روی میز قرار بگیرد۵۰ درصد احتمال برنده شدنش را تغییر می دهد. بنابراین قمارباز کسی است که احساس خوش شانسی می کند و به این خاطر پول زیادی را می پردازد تا به امید اینکه ۳۵ برابر پول خود را برنده شود. تئوری های زیادی در مورد شانس و افراد خوش شانس در بازی های کازینویی وجود دارد. شانس و اقبال یک علم نیست و با آمار و ریاضی قابل اثبات نیست. قمار ریسک هایی را در پی دارد و هیجاناتی را برای باخت و برد این بازی به وجود می آورد.

یک قمارباز همیشه برنده نمی شود حتی قماربازان ماهر هم گاهی شکست را تجربه کرده اند و پول زیادی را از دست داده اند. در حالی که ممکن است قمارباز شکست بخورد یا احساس منفی داشته باشد ولی همهمه و هیجانات جو بازی باعث می شود که او برای یک شرط بندی دیگر بماند، کسی که به شرط بندی معتاد است، معتاد به برنده شدن نیست، او به هیجاناتی که در بازی وجود دارد معتاد است. هر چه پول بیشتری در بازی شرطبندی بگیرد هیجان بازی نیز بیشتر می شود و هر چه ریسک بیشتر شود مقدار پول بالاتری نیز شرط میبندد. در شرطبندی زمانی که همه ی پولت را از دست بدهی و ببازی این شکستی ویران کننده تر است. شرطبندی برای کودکان نیز می تواند یک بازی باشد به شرطی که به جای پول با آبنبات شرط بندی کنند.

سرمایه گذار

فردی که سرمایه گذاری می کند ابتدا در مورد کاری که می خواهد انجام دهد تحقیق می کند و میزان ریسک را در انجام این معامله می سنجد. این کار هم مانند شرط بندی و قماربازی خطر و ریسک خاص خود را دارد. هر چه یک سرمایه گذار در یک تجارت خاص سرمایه گذاری بیشتری کند سود بیشتری به دست می آورد. کسی که وارد کار سرمایه گذاری می شود با همه ی جوانب و روندهای کار آشنا شده و آموزش دیده است. یک سرمایه گذار برای اینکه بداند دقیقا چه موقع و کجا سرمایه گذاری کند باید علم این کار را داشته باشد. سرمایه گذار معامله گری است که انجام سرمایه گذاری های مالی برای او یک  شغل است و هم چنین می تواند جوانب معاملات سهام خود را بسنجد و برای آن پیش بینی های شخصی کند. در معاملاتی که از طرف شرکت ها انجام می شود، از پول دیگران استفاده می شود در صورتی که یک قمارباز با پول دیگران شرطبندی نمی کند چون هیجانی برایش ندارد.

بنابراین تفاوت یک سرمایه گذار با قمارباز در مهارت است. معامله گران مدت زمان زیادی را صرف یادگیری مهارت های لازم برای موفقیت در کار خود می کنند در حالی که یک قمارباز فقط با شانس بازی می کند و گاهی اوقات او فقط  بسیار خوش شانس است.

سیستم شرط بندی

سیستم های مشخصی برای کمک به برنده شدن قمارباز در بازی وجود دارند، این سیستم ها به او کمک می کند تا مهارت لازم را برای یک شرط بندی دقیق به دست آورد چون این مهارت ها او را به یک شرط بند بهتر تبدیل می کند.البته شرط بندی هم از یک سری استراتژی برخوردار است؛ یکی از استراتژی های محبوب متکی بر تکرارایده ی دو برابر کردن شرط هاست، یعنی برای هر باختِ شرط، شرط بعدی دو برابر می شود حتی اگر چندین شرط را هم پشت سر هم ببازند سری شرط های دو برابر شده آن قدر بالا می رود تا ضرر های خود را باز پرداخت کنند. این استراتژی زمانی کار می کند که قمارباز پول زیادی داشته باشد. این سیستم های شرط بندی ممکن است فرد را به یک ثروتمند یا فقیر تبدیل کند.

یکی دیگر از این استراتژی ها، استراتژی فیبوناچی( براساس دنباله اعداد فیبوناچی از ۱ تا ۱۴۴ است) که منجر به   شرط بندی های بسیار بالا در مدت زمان بسیار کمی می شود و بسیار سریع پیش می رود. در کل نتایج بازی های شرطبندی کاملا تصادفی است و به ندرت مطابق انتظارات هستند.

سیستم سرمایه گذاری

برخی از سرمایه گذاران از سیستم های خاصی برای تجارت استفاده می کنند. یک سرمایه گذار اگر پول زیادی نداشته باشد شکست می خورد. و زمانی که یک سری از سرمایه گذاران در مدت طولانی سرمایه گذاری های غیر منطقی انجام دهند می تواند بر ارزش بازار و کالاها تاثیر بگذارد و سیستم را نابود کند. آنها برای اینکه در سرمایه گذاری های خود سود کنند داده ها و اطلاعات مربوط به هر تجارت را جمع می کنند و همه ی جوانب را بررسی می کنند و در نهایت برای یک کالای خاص وارد قرارداد قیمت می شوند. سود یا ضرر آن کالاها برای او با پیش بینی قیمت، مدت زمان قرارداد و سایر فاکتورها تعیین می شود. در پایان حدس و گمان نوعی قمار است، زیرا هیچ کس نمی تواند آینده را ببیند. شرکت ها، کالاها و همه ی بازارها تحت تاثیر فعالیت کل گروه سرمایه گذاران قرار دارند. اما برخلاف قمارباز، یک دلال برای تجارت از مقررات قانونی پیروی می کند و داخل سیستم کار می کند اما  قمارباز بیشتر احساسات درونی را دنبال می کند و احساسات واقعیت نیستند.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.