خنده عصبی

خنده عصبی چیست و به چه دلیلی اتفاق می‌افتد؟

اگرچه خندیدن یک اتفاق خوب است و اکثر اوقات دوست داشتنی می باشد و باعث حال و تاثیر خوب در دیگران می شود اما خنده عصبی نه. از فواید خنده می‌توان به مواردی همچون موارد زیر، اشاره کرد:

  • خنده به کاهش استرس کمک می کند.
  • خنده باعث افزایش اندورفین آزاد شده توسط مغز شما می شود.
  • خندیدن باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود.
  • خنده همچنین به تقویت ارتباط با دیگران کمک می کند.

 اما هر چیزی در جای خود. حتی همین خنده نیز جای مخصوص خودش را دارد و اگر در جایی که درست نیست، اتفاق بیفتد باعث اتفاقات بدی می شود و در دیگران نیز تاثیر منفی خواهد داشت. بنابراین خنده عالی است، اما وقتی در جای غیرمناسب باشد، به روابط آسیب می‌رساند. یاد بگیرید که آن را با عادات استراتژیک متفاوت جایگزین کنید.

آیا تاکنون شما هم تجربه خنده در زمان نامناسب را داشته‌اید؟ اگر شما هم تجربه چنین خنده‌ای را داشته اید نگران نباشید، شما تنها نیستید!

این خنده عصبی است. در ادامه درباره خنده عصبی صحبت می کنیم. اما ابتدا ببینیم منظور از خنده عصبی چیست؟

منظور از خنده عصبی چیست؟

وقتی در موقعیت های ناراحت کننده قرار می‌گیریم، استرسی که در ما شکل می گیرد نسبت به آن موقعیت واکنش نشان می دهد و گاهی این واکنش در قالب خنده نمایان می گردد.

در واقع بدن شما برای کاهش تنش، طوری عمل می‌کند که شما به خنده می‌افتید. علاوه بر کاهش تنش، خنده عصبی به عنوان یک مکانیسم دفاعی برای جلوگیری از احساسات دردناک نیز در بدن افراد فعال می‌شود.

خنده عصبی معمولا در شرایطی که اوضاع برای شما سخت یا ناراحت کننده است، اتفاق می‌اُفتد.

رابرت آر پرواین در کتاب خنده‌ی خود نوشته است: “80 درصد از خنده های انسان ناشی از هیچ چیز خنده داری نیست!”

در شرایطی که احساس ناراحتی می کنید، خنده‌ی عصبی به عنوان راه حلی برای رفع تنش و استرس شما به کارتان می‌آید.

تا اینجا می‌بینیم که مشکلی وجود ندارد. حتی همه چیز به نفع شما خواهد بود. اما مشکل آنجایی است که همین خنده عصبی، باعث ایجاد شکاف در روابط شما با دیگران شود یا دیگران را ناراحت کند. افرادی که شما در مقابل آن‌ها، بدون هیچ دلیل خاصی به خنده می‌افتید، احتمالا احساس کنند که شما به آنچه آن‌ها به شما گفته‌اند اهمیتی نمی‌دهید یا به نظرتان حرف یا کار آن‌ها خنده دار بوده است.

خب حالا چاره چیست؟

در چنین شرایطی یکی از راه حل هایی که به کمک شما می‌آید این است که ابتدا دلیل خنده عصبی تان را بیابید و سپس یاد بگیرید که چگونه بر خنده عصبی غلبه کنید.

دلایل بوجود آمدن خنده عصبی

در ادامه دلایل اتفاق افتادن خنده عصبی را مرور کنیم.

  • احساس اضطراب
  • مکالمات پیرامون تروما
  • موقعیت های ناخوشایند
  • خنده عصبی شخص دیگر
  • شاهد درد کسی بودن

عنوان‌هایی که برای دلایل خنده عصبی ذکر کردیم کاملا مشخص هستند که منظورمان چیست. اما باز هم برای هر کدام توضیحاتی را ارائه می‌دهیم.

منظور از خنده عصبی در زمان احساس اضطراب چیست؟

زمانی که یک موقعیتی پیش می آید که شما در آن مضطرب می‌شوید و نمی توانید برای رفع اضطراب خود کاری انجام دهید، ذهنتان شروع به عکس العمل از طریق خنده می کند تا به شما تلقین کند که حالتان خوب است.

منظور از خنده عصبی در زمان مکالمات پیرامون تروما چیست؟

منظور از تروما، در کل آسیب هایی است که در گذشته به شما وارد شده است. خاطرات چالش برانگیز و دردناک که برای افراد پیش می آید باعث ایجاد تروما در آن ها می شود و وقتی این تروما یادآوری می شود، باعث استرس، اضطراب و کلی حال بد دیگر خواهد شد.

به همین دلیل وقتی در جمعی هستید و بحثی می شود که به ترومای شما ارتباط دارد و یا آن را به شما یادآوری می کند. باز هم ذهن شما عکس العملش را از طریق خنده عصبی نشان می دهد تا حواس شما را از این موضوع پرت کند.

تجربه موقعیت های ناخوشایند چرا باعث خنده می شود؟

و سومین دلیلی که برای خنده عصبی عنوان کردیم، تجربه موقعیت های ناخوشایند بود.

همچون دو مورد دیگر، توضیح این مورد هم این است که موقعیت و شرایط ناخوشایند باعث ایجاد تنش و احساس ناخوشایند در شما می‌شود از این رو شما شروع به خنده عصبی برای بهتر شدن حالتان می کنید که کاملا غیرارادی نیز هست.

خنده عصبی شخص دیگر، چرا باعث خنده عصبی در ما می شود؟

در حالت معمولی وقتی یک نفر می خندد باعث خنده ما می شود، از همین رو است که می گویند خنده مسری است و خنده خنده می آورد.

این امر حتی زمانی که زمان نامناسب باشد هم رخ می دهد.

دیدن درد یا ناراحتی دیگران گاهی اوقات باعث خنده عصبی می‌شود!

در دهه 1960، استنلی میلگرام، استاد و محقق دانشگاه ییل، مجموعه ای از آزمایش ها را بر روی خنده عصبی انجام داد.

و در تحقیقات خود از شرکت کنندگان خواست تا شوک هایی با شدت فزاینده به غریبه ها وارد کنند. “غریبه ها” دیگر اساتید دانشگاه ییل بودند که در واقع این شوکی به آن‌ها وارد نمی‌شد، اما شرکت کنندگان در مطالعه این را نمی دانستند.

احتمال خندیدن شرکت کنندگان با شدت شوک بیشتر بود. دلیل خنده آن ها این نبود که فکر می کردند آسیب رساندن به کسی خنده دار است، بلکه به این دلیل بود که عصبی و ناراحت بودند. یافته‌های میلگرام به توضیح دلیل اینکه چرا با دیدن فیلمی از افتادن کسی می‌خندیم، کمک می‌کند.

حالا که تا اینجا متوجه شدیم چرا خنده عصبی اتفاق می‌افتد و دلایل آن را نیز مرور کردیم، زمان آن فرا رسیده است که ببینیم چگونه می شود بر رخ دادن خنده عصبی غلبه کرد؟

چگونه خنده عصبی را متوقف کنیم؟

شاید در ذهنتان این سوال پیش آمده باشد که آیا امیدی برای غلبه بر خنده های عصبی وجود دارد؟ بله وجود دارد.

مانند هر عادت دیگری، یک شبه قرار نیست تغییر کند و مشکلتان حل شود، اما می توانید الگوهایتان را به مرور تغییر دهید و بالاخره از خنده عصبی خلاص شوید. در ادامه نحوه انجام کار را آورده‌ایم.

برای خنده عصبی‌تان، جایگزین پیدا کنید!

در قسمت دلایل خنده عصبی، برای شما عنوان کردیم که اکثر اوقات دلیل رخ دادن خنده عصبی، عکس العمل بدن در برابر تنش بوجودآمده در ذهن است. بنابراین حالا که ما می خواهیم این خنده عصبی را از بین ببریم باید در مقابل تنشی که در ذهنمان شکل می گیرد یک راه حل دیگر بیابیم. پیشنهاد ما به شما این است که هر زمان که احساس کردید در حال شروع به خندیدن عصبی هستید یا احساس می کنید، به جای آن یکی از این رفتارها را امتحان کنید:

  • تکان دادن سر به بالا و پایین
  • گفتن آها یا هوم در حالی که به حرف های طرف مقابل گوش می دهید.
  • اگر امکانش هست، معذرت خواهی کنید و از محل دور شوید.

این چند کار به بدن شما کمک می کند تا از طریق جایگزینی، خنده های عصبی را از بین ببرند.

حواستان به عوامل ایجادکننده خنده عصبی در شخص شما باشد!

ما دلایل خنده عصبی را گفتیم اما در هر شخصی ممکن است این دلایل خاص همان فرد باشد. از این رو، بهتر است الگوی اتفاقاتی که باعث خنده شما می شوند را زیر نظر بگیرید. شناسایی الگوها و عادات ممکن است کمی طول بکشد.

سعی کنید آخر شب هنگام مسواک زدن یا قبل از خواب، به محرک های خنده عصبی خود در طول روز فکر کنید.

شما این داده ها را جمع آوری می کنید تا بتوانید تغییری ایجاد کنید!

برای اینکه بتوانید دقیق این رفتارها، اشخاص یا موضوعات محرک را بیابید، به شما یک روش می آموزیم.

یک تکه کاغذ بردارید و پنج ستون در آن بکشید. در بالای هر یک از این ستون ها، یکی از سوالات زیر را بنویسید:

  • کجا بودم؟
  • من با کی بودم؟
  • درست قبل از خنده عصبی من چه اتفاقی افتاد؟
  • چه زمانی بود؟
  • از نظر عاطفی چه احساسی داشتم؟

پاسخ این پنج سوال را پر کنید. همانطور که داده ها را جمع آوری می کنید، به هر الگویی که ایجاد می شود توجه کنید.

اگر خودتان در پاسخ به این سوالات، کم می آورید و نمی توانید پاسخ های مناسبی بدهید، از افراد قابل اعتمادی که زمان زیادی را در اطرافشان می گذرانید بخواهید به زمان هایی که بی‌مورد، شروع به خندیدن کرده اید اشاره کنند. بدین ترتیب شاید راحت تر بتوانید پاسخ سوالات را بیابید.

دلیل اصلی خنده خود را مشخص کنید!

مورد قبلی در مورد این بود که ببینیم چه کارها یا موضوعات یا افرادی، ظاهراً باعث خنده شما می شوند. اما همانطور که بالاتر نیز اشاره کردیم، دلیل این خنده یک چیز درونی و ذهنی، همچون مبارزه با تنش و … است. بنابراین حالا وقت آن رسیده است که با دلیل واقعی و اصلی این خنده های عصبی روبرو شوید. برای مثال آیا برای رفع تنش می خندید؟ آیا وقتی نمیفهمید طرف مقابل به شما چه گفته است سکوت را با خنده پر می کنید؟ آیا خنده راهی برای جلوگیری از یک حالت عاطفی منفی است؟

هنگامی که داده ها را جمع آوری کردید، به این فکر کنید که چرا در آن لحظات می خندید. در این مرحله، صحبت با یک فرد مورد اعتماد یا ملاقات با یک درمانگر ممکن است مفید باشد.

تصمیم بگیرید که در زمان‌هایی که معمولا عصبی می خندید، چه کاری انجام دهید.

استاد روانشناسی پیتر گولویتزر در مورد قدرت تعیین مقاصد تحقیق کرده است.

یافته‌های او نشان می‌دهد که وقتی حسی برای واکنش خود در یک موقعیت خاص ایجاد کنید، میزان موفقیت خود را افزایش خواهید داد.

هنگامی که الگویی از آنچه که خنده عصبی شما را تحریک می کند پیدا کردید، برای اینکه چگونه انرژی عصبی خود را در آن نمونه تغییر جهت دهید، هدف تعیین کنید.

نوشتن هدف می تواند به شما کمک کند سریع‌تر با این عادت جدید سازگار شوید.

برای مثال فرض کنید که شما در زمان‌هایی که نمی شنوید طرف مقابلتان چه گفت، شروع به خنده عصبی می کنید. حالا می توانید پیش خودتان اینگونه هدف گذاری نمایید:

اگر دوستم چیزی بگوید که من نشنوم، قبل از اینکه از او بخواهم حرف‌های خود را تکرار کند، در ذهنم تا سه می‌شمارم.

هنگامی که می دانید چرا عصبی می خندید، اهداف اجرایی خود برای چنین لحظاتی را تعیین کنید.

این کار به شما کمک می‌کند نسبت به عادت‌های خود آگاه‌تر شوید و شما را از قبل آماده می‌کند تا خنده‌های عصبی‌تان را با پاسخ‌های عمدی‌تر عوض کنید.

اهداف اجرایی خود را بنویسید و آن‌ها را در جایی قرار دهید که مرتباً می بینید.

به عنوان مثال، می‌توانید آن را به عنوان بکگراند گوشی خود درآورید یا آن را روی یک برگه یادداشت بنویسید و روی در بچسبانید که صبح هنگام خروج از اتاق خود می‌بینید.

همدلی را تمرین کنید!

هنگامی که هنگام صحبت با یک دوست شروع به خندیدن عصبی می کنید، لطفاً یک نفس عمیق بکشید و سعی کنید احساس او را تصور کنید. چنین کاری می‌تواند به شما کمک کند کمتر روی احساس ناراحتی خود در لحظه تمرکز کنید و بیشتر روی میزان ترس، غمگینی یا ناراحتی آنها تمرکز کنید.

مثلا می توانید از او سوالات مختلفی بپرسید که شما را در درک او کمک کند. سوالاتی همچون:

  • آن تجربه برای تو چگونه بود؟
  • وای، خیلی متاسفم که این را به شما گفتند. واکنش تو چه بود؟
  • آن گفتگو چه تأثیری بر روز تو داشت؟

شاید از پرسش چنین سوالاتی احساس ناراحتی کنید، اما به چالش کشیدن خود، برای وارد شدن به احساساتی که آن‌ها تجربه می کنند، می تواند به شما کمک کند خود را متمرکز کنید و خندیدن را متوقف کنید.

تنش را از طریق یک کار دیگر از بین ببرید!

از آنجایی که خنده عصبی اغلب راهی برای بدن شما برای کاهش تنش در یک موقعیت استرس زا است، سعی کنید انرژی خنده خود را از طریق دیگری از بدن بیرون کنید.

در ادامه چند گزینه برای شما آورده‌ایم که می توانید امتحان کنید تا ببینید چه چیزی برای شما مفید است و می تواند تنش را از بدن شما بیرون کند:

  • ضربه به پایتان
  • بستن یک کش روی مچ دست و کشیدن و رها کردن آن
  • ضربه زدن انگشت شست و اشاره گر به یکدیگر
  • نفس عمیق
  • سرفه کنید تا یک لحظه به خودتان فرصت دهید و به آرامش برسید.

ممکن است کمی طول بکشد، اما چند گزینه جایگزین را امتحان کنید و ببینید کدام برای شما موثر است.

معذرت خواهی کنید و مکان را برای مدتی ترک کنید!

همانطور که تا اینجا در رابطه با خنده عصبی صحبت کردیم دیدیم که خنده عصبی اکثر اوقات از اختیار شما خارج است. همچنین اتفاقی است برای اکثر ما اتفاق افتاده است. بنابراین خودتان را بابت آن سرزنش نکنید. بلکه وقتی این اتفاق افتاد، یکی از کارهایی که می توانید انجام دهید این است که معذرت خواهی کنید و محل را برای مدتی ترک کنید. برای مثال، وقتی این اتفاق افتاد، به دستشویی بروید یا برای لحظه ای بیرون بروید و چند نفس عمیق بکشید.

اغلب، صرفاً خروج از موقعیت کمک می کند تا خنده را متوقف کنید. سپس، قبل از بازگشت به مکالمه‌ای که باعث خنده‌تان شد، کمی تمرکز کنید و فکر خود را جمع و جور کنید.

برای خنده های نامناسب عذرخواهی کنید!

با توجه به موقعیت، شاید لازم باشد برای خنده های نامناسب و بدموقعی که داشتید، عذرخواهی کنید.

اجازه دهید شخص یا افرادی که با آنها در ارتباط و در حال صحبت بوده‌اید، بدانند که خنده شما به دلیل احساس عصبی اتفاق افتاده‌است و نه سرگرمی.

عبارتی را پیدا کنید که برای شما بهترین احساس را دارد و با استفاده از آن، معذرت خواهی کنید. اما در اینجا یک مثال از نحوه بیان عذرخواهی را آورده‌ایم:

«هی [نام او]، خیلی متاسفم که در حالی که شما داشتید چیزی را برای من تعریف می‌کردید، شروع به خندیدن کردم. قدردان اینکه به من اعتماد کردی، هستم. میخواستم درباره خنده عصبی امروزم به تو بگم. من وقتی احساس ناامنی می کنم یا نمی دانم چگونه به موقعیتی واکنش نشان دهم، بدون اختیار خودم، شروع به خنده می کنم. من دارم روی آن کار می‌کنم و سعی می کنم این مشکلم را حل کنم. می‌خواهم بدانی که دلیل خندیدنم این نیست که فکر می‌کردم آنچه شما در حال تجربه آن هستید، خنده‌دار است. بلکه من از اینکه برای کمک به شما احساس ناتوانی می‌کردم و نمی‌دانستم در آن لحظه چگونه پاسخ دهم، عصبی بودم و خنده عصبی من اتفاق افتاد.»

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.