decentralization-preserving-personal-privacy-while-fighting-covid-19

حفاظت از حریم خصوصی و مبارزه با کووید 19

تکنولوژی های غیرمتمرکز از افشای اطلاعات محرمانه شهروندان توسط برنامه های سلامت همگانی در حین مبارزه با بیماری های همه گیر محافظت می کنند. برای حفظ سلامتی شهروندان، مقامات دولتی مکررا از برنامه های مختلف اضطراری برای جلوگیری از بیماری کووید19 بهره می برند. بنابراین حفاظت از حریم خصوصی افراد در این مرحله حساس بسیار مهم است.

در کره جنوبی هرگونه تحرک افراد بیمار توسط پیام های متنی به عموم مردم اطلاع رسانی می شود. در اسرائیل/رژیم صهیونیستی هم گوشی های هوشمند افراد مشکوک به بیماری بنا بر قانونی که جدیدا وضع شده است ردیابی می شوند. در آمریکا دولت در حال مذاکره با گوگل و فیسبوک برای دسترسی به اطلاعات مکانی افراد است. در انگلیس هم شرکت اطلاعاتی پالانتیر(Palantir) در حال ادغام اطلاعات برای سرویس ملی سلامت آن کشور است تا این اطلاعات را بتواند در اختیار عموم مردم قرار دهد. میزان قدرت نفوذ دولت‌ها برای اجباری کردن محدودیت ها بیشتر از همیشه شده است. شهروندان هم متوجه تصمیمات قبلی خود در قبال اطلاعات محرمانه خود شده اند و فهمیده اند که کنترل آن ها بر اطلاعات شخصی شان کمتر از قبل شده است.

همانطور که شاهد بودیم در سال 2005 دولت آمریکا لوایح و مواد قانون وطنی که در سال 2001 وضع کرده بود را به طور دائم اجرا کرد. این قبیل اقدامات اضطراری که در روزهای بحران از ما حفاظت می کنند می توانند برای همیشه پایدار بمانند. چه بسا بدون قصد و غرض و یا حتی با قصد و غرض، مسئولین همیشه سعی بر دخالت امور سلامت همگانی با اطلاعات شخصی افراد دارند اما واقعا همه اینها ضروری است؟

حفاظت از حریم خصوصی و اهداف بزرگ هیچ ارتباطی با هم ندارند.

این گونه به نظر می رسد که دولت ها و شرکت های بزرگ سعی بر این دارند که مبنای فعالیتشان قربانی کردن اطلاعات شخصی افراد برای رسیدن به اهداف بزرگ باشد. این تقابل یک دوگانگی غلط است. تاریخ نشان داده است که نیازی به قربانی کردن هیچکدام نیست. امروزه بیشتر تکنولوژی که مورد استفاده قرار می گیرد به صورت متمرکز است. متمرکز به این معناست که وقتی از یک برنامه استفاده می کنیم تمام داده ها در سرورهای سازمان باقی می مانند. این داده ها می توانند اطلاعات شخصی کاربران اعم از شماره امنیتی عمومی، تاریخ تولد، آدرس ها و نشانی ها و غیره باشند.

ذخیره این اطلاعات شخصی می تواند کاربران را در معرض خطر قرار دهد و قدرت تصمیم گیری وسیعی به کسانی که این اطلاعات را در اختیار دارند بدهد. هرچه اطلاعات پایه ای کاربران و اهمیت آن افزایش پیدا کند دسترسی توسط افراد در سازمان ها به این قبیل اطلاعات بیشتر می شود. افزایش خطر افشا و درز اطلاعات محرانه، سرقت و حتی هک شدن های مخرب دور از انتظار نخواهد بود. در عوض زیرساخت های غیرمتمرکز امکان حل این معضل ها به دولت ها و سازمان ها همراه با صیانت از اطلاعات افراد را می دهد. انجمن طرفداران گسترده شدن غیرمتمرکز ها باور دارند که حفظ حقوق شخصی مردم از پایه های جامعه می باشد.

کمک برنامه های غیرمتمرکز به دولت ها

استفاده از راهکار های مبتنی بر تکنولوژی برای مبارزه با ویروس کرونا و همزمان حفاظت از اطلاعات کاربران، یک چالش برای اکثر دولت هاست. اما انجمن جنبش غیرمتمرکز برای کمک دست به کار شده است. برخلاف زیرساخت های متمرکز، زیرساخت های غیرمتمرکز اطلاعات کاربران را روی یک سرور مشخص نگه داری نمی کند. در عوض اطلاعات افراد در دستگاه خود کاربر و یا فضای ابری خصوصی نگه داری می شود و فقط خود کاربر با رمزی که تعبیه کرده است می تواند به اطلاعات خود دسترسی داشته باشد. کنترل اطلاعات هرکاربر توسط خودش انجام می شود و اطلاعات شخصی در مراکز نگهداری داده ها از راه دور نگهداری نمی شوند.

هویت های یکبار مصرف برای حفظ حریم شخصی

برای حل این مشکل گروهی از توسعه دهنده ها در حال ساخت تکنولوژی ای به نام هویت یکبار مصرف می باشند. این تکنولوژی امکان ردیابی افراد را بدون افشای هویت واقعی یا اطلاعات شخصی ارائه می دهد. توسعه دهندگان این تکنولوژی امیدوارند که بتوانند قدرت مهار بیماری کووید 19 و هر بیماری همه گیر دیگری را به دولت ها بدهند. گروه پشت این پروژه هویت یکبار مصرف را اینگونه تعریف می کند: “هویت های جانبی موقتی که حریم شخصی افراد را تضمین می کنند.”

هویت های یکبار مصرف می توانند برای ردیابی وضعیت سلامت شهروندان استفاده شوند. شهروندان برنامه ای را در تلفن همراه خود خواهند داشت که وضعیت سلامت آنها را با یک رنگ مشخص می کند. هنگامی که هر شهروند به متخصص مراجعه می کند، متخصص وضعیت سلامت آن شخص را بروز رسانی خواهد کرد. برنامه تلفن همراه یک هویت یکبار مصرف ایجاد می کند تا از حریم شخصی شهروندان در این بازه زمانی حفاظت کند. در این صورت هویت واقعی هر فرد محرمانه باقی می ماند. در عوض برنامه گزارش ها را به دولت می فرستد و بررسی اجمالی از بیماری را ارائه می دهد تا دولت بدون افشای حریم خصوصی افراد بتواند تصمیم بگیرد. همینطور که ردیابی شهروندان بیمار یک معضل است، مشکلات عدیده دیگری هم وجود دارد. یکی از آن ها بار مضاعفی است که بر روی دوش زیرساخت های مراقب بهداشتی است.

حفاظت از اطلاعات و کاهش مراجعات به بیمارستان

بیش از سی تکنسین و استاد دانشگاه اقدام به ساخت برنامه ی اوپن سورس(Open source) کرده اند که به کاربران اجازه می دهد که علائم ویروس کرونا را در خود بررسی کنند. این برنامه با بهره وری از پلتفرم بر پایه ی بلاک چین ساخته شده است که اجازه نگه داری اطلاعات در آن تعبیه شده است. ردیابی علائم بیماری کمک شایانی به پزشک ها برای تریاژبندی بیماران می کند. پروژه های غیرمتمرکز مانند این می تواند این خواسته هارا انجام دهد و اجازه افشای اطلاعات را به هیچ سوم شخصی نمی دهد.

ردیابی نشانه ها بر پایه بلاکچین امکان ارایه مسائل آموزشی و آگاهی های ضروری برای کاهش مراجعات به بیمارستان را می دهد. درنهایت برنامه های ردیابی علائم بیماری می توانند کاربردی فراتر از بیماری کرونا را ارائه دهند. این برنامه ها باعث رفع بی اعتمادی مردم و نظام سلامت شوند. در واقع مسئولین نظام بهداشتی می توانند مسائل آموزشی را با عموم مردم به اشتراک بگذارند و مردم نیز می توانند بنا به شرایط خاص خودشان از محتوای آموزشی استفاده کنند. این تکنولوژی ها باعث می شود که کاغذبازی و بروکراسی اداری بیماران برای ثبت وضعیت آن ها در تمام صنایع بهداشتی و درمانی و سلامت کم تر شود.

گروه های جدیدی برای حریم خصوصی همه روزه در حال فعالیت در این پروژه ها هستند. ان بی سی(NBC)  گزارش کرده است که تیم هایی در راه شروع به فعالیت و پیشرفت کرده اند. در اینجا لیستی از تیم هایی که تلاش می کنند تا اطلاعات شخصی افراد در مبارزه با ویروس کرونا حفظ شود را ارائه کرده ایم: کووید واچ(Covid watch)، نکست تریِس(Next trace)، گرین پس(green pass)، کرونا تراکر(corona tracker)، کرونا تریِس(corona trace)، کووید سِیف پس(covid safe pass)، می پاسا(Mipasa)، تک اگنیست کرونا(tech against corona)  و مهندسانی در پینتِرِست(pinterest)، DP3T، تریِس توگِدِر(trace together) و هاماگن(Hamagen).

یک تغییر ماندگار

این ها فقط دو مثال از کارایی برنامه های غیر متمرکز برای دولت ها و سازمان ها است که بدون در خطر قرار دادن اطلاعات و هویت محرمانه شهروندان و با حفاظت از حریم خصوصی آن ها می توانند از جامعه محافظت کنند. از زمان شروع بیماری کووید19 متاسفانه مسئولین دولتی به نام سلامت عمومی اطلاعات شهروندان را به خطر انداخته اند. در شرایط بحرانی اقدامات اورژانسی اجتناب ناپذیر است اما تکنولوژی لازم برای عدم مواجه با همچین شرایطی که بر روی شهروندان تاثیر بگذراد در حال حاضر موجود است. با پدیدار شدن بیماری کرونا خیلی از مسائل عوض شده اند اما ما امیدوار هستیم که این گرایش به تکنولوژی غیرمتمرکز ریشه های عمیق مثبتی داشته باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *