بیش فعالی بزرگسالان

اختلال کمبود توجه/بیش فعالی بزرگسالان (ADHD) چیست؟

مقدمه

اختلال کمبود توجه/بیش فعالی بزرگسالان (ADHD) یک اختلال سلامت روان است که شامل ترکیبی از مشکلات پایدار مانند مشکل در توجه، بیش فعالی و رفتار تکانشی است. ADHD بزرگسالان می‌تواند منجر به روابط ناپایدار، عملکرد ضعیف در محل کار یا مدرسه، اعتماد به نفس پایین و مشکلات دیگر شود. اگرچه به آن ADHD بزرگسالان گفته می‌شود، علائم اولیه در اوایل کودکی شروع می‌شود و تا بزرگسالی ادامه می‌یابد. در برخی موارد، ADHD  تا زمانی که فرد بالغ نشده است شناسایی یا تشخیص داده نمی‌شود. علائم ADHD بزرگسالان ممکن است به اندازه علائم ADHD در کودکان واضح نباشد.

در بزرگسالان، بیش فعالی ممکن است کاهش یابد، اما مبارزه با تکانشگری، بی قراری و مشکل در توجه ممکن است ادامه یابد. درمان ADHD بزرگسالان مشابه درمان ADHD دوران کودکی است. درمان ADHD بزرگسالان شامل داروها، مشاوره روانشناختی (روان درمانی) و درمان برای هر گونه بیماری روانی است که همراه با ADHD رخ می‌دهد. با ادامه این مطلب از زرد نیوز همراه باشید.

علائم

برخی از افراد مبتلا به ADHD با افزایش سن علائم کمتری را نشان می‌دهند، اما برخی از بزرگسالان همچنان علائم قابل توجهی دارند که در عملکرد روزانه آن‌ها اختلال ایجاد می‌کند. در بزرگسالان، ویژگی‌های اصلی ADHD ممکن است شامل مشکل در توجه، تکانشگری و بی قراری باشد. علائم می‌توانند از خفیف تا شدید متغیر باشند

. بسیاری از بزرگسالان مبتلا به ADHD از ابتلا به آن آگاه نیستند. فقط می‌دانند که انجام کارهای معمول روزمره‌شان هم می‌تواند یک چالش باشد. ممکن است تمرکز و اولویت بندی برای بزرگسالان مبتلا به ADHD مشکل باشد، که منجر به از دست دادن ضرب الاجل‌ها و فراموشی جلسات یا برنامه‌های اجتماعی می‌شود. ناتوانی در کنترل تکانه‌ها می‌تواند از بی‌حوصلگی در صف انتظار یا رانندگی در ترافیک گرفته تا نوسانات خلقی و طغیان خشم، متغیر باشد.

 علائم ADHD بزرگسالان ممکن است شامل این موارد باشد: تکانشگری، بی‌نظمی و مشکل در اولویت‌بندی،مهارت‌های مدیریت زمان ضعیف، مشکلات تمرکز بر روی یک کار، مشکل در انجام چند کار همزمان، فعالیت بیش از حد یا بی‌قراری، برنامه‌ریزی ضعیف، تحمل کم نا امیدی، نوسانات خلقی مکرر، مشکلات در پیگیری و تکمیل وظایف، خلق و خوی واکنشی و مشکل در مقابله با استرس.

تفاوت رفتار معمولی و ADHD چیست؟

بیش فعالی بزرگسالان

تقریباً هر فردی در مقطعی از زندگی خود علائمی مشابه ADHD را تجربه می‌کند. اگر مشکلات شما همین اواخر بوده یا فقط گاهی اوقات در گذشته رخ داده است، احتمالاً ADHD ندارید. ADHD تنها زمانی تشخیص‌داده می‌ شود که علائم آنقدر شدید باشند که باعث ایجاد مشکلات مداوم در بیش از یک بخش از زندگی شما شوند. این علائم پایدار و مخرب را می‌توان در اوایل دوران کودکی ردیابی کرد. تشخیص ADHD در بزرگسالان می‌تواند دشوار باشد زیرا برخی از علائم ADHD مشابه علائم ناشی از سایر شرایط مانند اضطراب یا اختلالات خلقی است. و بسیاری از بزرگسالان مبتلا به ADHD حداقل یک بیماری روانی دیگر مانند افسردگی یا اضطراب نیز دارند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر هر یک از علائم ذکر‌شده در بالا به طور مداوم زندگی شما را مختل می‌ کند، با پزشک خود در مورد اینکه آیا ممکن است ADHD داشته باشید یا خیر صحبت کنید. انواع مختلف متخصصان مراقبت‌ های بهداشتی ممکن است درمان ADHD را تشخیص‌داده و بر آن نظارت کنند. به دنبال پزشکی باشید که در زمینه مراقبت از بزرگسالان مبتلا به ADHD آموزش‌ دیده‌اند و تجربه داشته باشد.

علل

در حالی که علت دقیق ADHD مشخص نیست، تلاش‌های تحقیقاتی ادامه دارند. عواملی که ممکن است در ایجاد ADHD دخیل باشند عبارتند از: ژنتیک: ADHD می‌تواند در خانواده‌ها ایجاد شود، و مطالعات نشان می‌دهند که ژن‌ها ممکن است موثر باشند. محیط: برخی از عوامل محیطی مانند قرار‌گرفتن در معرض سرب در کودکی نیز ممکن است خطر ابتلا را افزایش دهند. مشکلات پیش آمده در طول تشکیل سیستم عصبی مرکزی در لحظات کلیدی رشد، ممکن است در این مساله نقش داشته باشند.

عوامل خطر

خطر ADHD در این حالات ممکن است افزایش یابد: شما دارای خویشاوندان خونی، مانند والدین یا خواهر و برادر، مبتلا به ADHD یا سایر اختلالات سلامت روان هستید. مادر شما در دوران بارداری سیگار می‌کشیده، الکل می‌نوشیده یا مواد مخدر مصرف می‌کرده است. به عنوان یک کودک، شما در معرض سموم محیطی قرار گرفته باشید (مانند سرب، که عمدتاً در رنگ و لوله‌ های ساختمان‌های قدیمی‌تر یافت می‌شود). نارس به متولدشده باشید.

عوارض

بیش فعالی بزرگسالان

ADHD می‌تواند زندگی را برای شما سخت کند. ADHD با این موارد مرتبط است: عملکرد ضعیف مدرسه یا کار، بیکاری، مشکلات مالی، بذهکاری، سوء استفاده از الکل یا مواد دیگر، تصادفات مکرر اتومبیل یا حوادث دیگر، روابط ناپایدار، سلامت ضعیف جسمی و روحی، شناخت ناقص از خود، اقدام به خودکشی

مشکلات همزمان

اگرچه ADHD مشکلات روانی یا رشدی دیگری ایجاد نمی‌کند، اختلالات دیگری اغلب همراه با ADHD رخ می‌دهند و درمان را چالش برانگیزتر می‌کنند و شامل: اختلالات خلقی: بسیاری از بزرگسالان مبتلا به ADHD همچنین افسردگی، اختلال دوقطبی یا اختلالات خلقی دیگری نیز دارند. در حالی که مشکلات خلقی لزوماً به دلیل ADHD نیستند، الگوی مکرر شکست و ناامیدی ناشی از ADHD می‌تواند افسردگی را بدتر کند. اختلالات اضطرابی: اختلالات اضطرابی اغلب در بزرگسالان مبتلا به ADHD رخ می‌دهد. اختلالات اضطرابی ممکن است باعث نگرانی شدید، عصبی بودن و سایر علائم شوند.

 همچنین اضطراب می‌تواند با چالش‌ها و مشکلات ناشی از ADHD بدتر شود. سایر اختلالات روانی: بزرگسالان مبتلا به ADHD در معرض خطر ابتلا به سایر اختلالات روانپزشکی مانند اختلالات شخصیت، اختلال انفجاری متناوب و اختلالات مصرف مواد هستند. ناتوانی‌ در یادگیری: بزرگسالان مبتلا به ADHD ممکن است در آزمون‌های تحصیلی امتیاز کمتری نسبت به سن، هوش و تحصیلات خود داشته باشند. اختلالات یادگیری می‌توانند شامل مشکلات در درک و برقراری ارتباط باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.